เงินหมื่นแรกในชีวิต....

ในที่สุดก็หาเงินหมื่นแรกได้ เห้อ กว่าจะเก็บได้แต่ละหมื่น หืดขึ้นคอเลย บังเอิญมีสอนติดกัน สามวัน ติวให้เด็กวัฒนา วิชาเลข สอนทีเดียว สามสี่คน โอย คุมไม่อยู่เลย แต่น้า รร ดังแท้ๆ แต่ไหงเด็กซนฟังภาษาไม่รุ้เรื่องเนี้ยย เมื่อวานยิ่งแล้วใหญ่นัดเราไป แปดโมงครึ่ง ได้สอนจริงๆก็สิบเอ็ดโมง ตายๆ ไม่ต้องทำไรเลยกุ 555 นี่น้าชีวิตลูกจ้าง ต้องอดทนสุดๆกว่าจะได้เงินมา ใกล้ปิดเทอมแล้วว ช่วงนี้เหลือสอบอีก 4 ตัว วางแพลนจะไปพัทยาซะหน่อย เท่วทะเล เสร็จแล้วต้องมาดูแลตัวเองหน่อยแล้วด้วยอาหารเสริม ปิดเทอมนี้ต้องสิวหายเกลี้ยงหน้าแน่นอน

ช่วงสอบแท้ๆ แต่มามีโน๊ตบุ้คเล่น ได้มาใหม่ๆ โหลดเกมอย่างเดียวเป็นสิบๆเกม เล่นไม่หวัดไม่ไหวเลย 555 เอ้าขยันหน่อยเร็ว

Learn to start my own business... and begin to be good giver

สอนไปสอนมาไหง ทำไมรายได้ต่อเดือนมันเกือบเท่ากับวิศวะจบมาใหม่ๆวะเนี้ยย นี่ยังพอมีแรงเหลือนะเนี่ย ดูลักษณะวิศวะจบมาใหม่ๆคงทำงานหามรุ่งหามค่ำรึเปล่า เรียนมาก็หนักแล้ว จบมายังต้องตรากตรำทำงานอยู่ร่ำไปอีก (วิถีชีวิตแบบนี้ไม่ต้องการ) ถ้าสอนเป็นกลุ่มได้เมื่อไหร่นะ คราวนี้รายได้ชนะวิศวะจบใหม่แน่นอน เลยคิดดูเล่นๆถ้าไปทำเรื่อยๆ มีเด็กเยอะขึ้น จะเปิดเป็น รร.กวดวิชาซะเลย ในเมื่อมีโอกาสเข้ามามากมาย ก็ลองคว้าซะเลย เผื่อวิถีชีวิตจะดีขึ้นบ้างน้า ตอนนี้ก็มีคนให้คำปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้เยอะเลยทั้งพ่อแม่ ทั้งพี่โน๊ต ยาย พ่อ เคยเห็นหนังสือที่ร้าน Se-ed ชื่ออะไรไม่แน่ใจประมาณว่าเกี่ยวกับธุรกิจกวดวิชา เป็นหนังสือที่แบบว่าจะได้เรียกได้ว่าเป็นวิธีเปิดสถาบันกวดวิชาเลยก็ว่าได้ ทั้งมีการสอนการจัดหลักสูตร ตารางเรียน รูปเล่มเนื้อหาบทเรียน ระบบการดูแลต่างๆ เท่าที่อ่านคร่าวๆก็ใช้ได้เลย มีทุนมีทรัพย์หน่อยคงซื้อมาอ่านและก็ลงมือทำแล้วนะนั่น แต่พูดกันตามตรงตรงนี้ คือ อยากบอกบางคนด้วยสำหรับคนที่ยังไม่เคยเป็นผู้ให้ การสอนเหมือนการเป็นผู้ให้อย่างนึงเลยจริงๆ บางทีคนเข้าใจเราสอนเราก็มีความสุขที่ได้ให้ความรู้ แต่วันไหนเขาไม่เข้าใจเราก็เครียดเลยก็มี นี่คือผู้ให้อย่างแท้จริง นี่ถ้าประเทศเราให้เงินเดือนครูสูงหน่อย คงไม่เป็นมันแล้ววิศวะเนี่ย เป็นครูเลยดีกว่า แต่แปลกจริงพูดแล้วก็สงสัยนะ อาชีพที่มันต้องสร้างอนาคตของชาติทำไมเป็นอาชีพระดับล่างๆที่คนเขาไม่ค่อยอยากเป็น (เงินเดือนน้อยล่ะหนึ่งสาเหตุล่ะ) รัฐไม่ให้ความสำคัญซะเล้ย 55+ พูดไปก็เซ็ง

Return to my Blog

ห่างหายไปนานแสนนานหลังจากทิ้งบทความสุดท้ายไว้กลางปี 555+ ก็หลังจากเปิดเรียนนั่นล่ะ ชีวิตเดิมๆของเด็ก ม.ปลาย ก็ต้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พร้อมกับการได้เรียนรู้ชีวิตใหม่ในรั้วลาดกระบัง (คงต้องเรียกว่ารั้ววิศวะถึงจะถูก) จริงๆ ที่หายไปก็ไม่ถึงกับไม่ว่างขนาดนั้น แต่คงยังเหลิงกับชีวิตใหม่ 555+ น่าจาเก็บความทรงจำดีๆมาอัพบล๊อค แต่ดันลืมบล๊อคนี้ไปได้ซะงั้น

มาอัพอีกทีก็จะปีใหม่แล้วอีกไม่กี่ชั่วโมง ในปีนี้เหมือนเป็นปีที่โอ๊คได้โอกาสในการทำสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ทำเป็นอาชีพ ทำแล้วได้เงินว่างั้นเถอะ คือ สอนพิเศษ เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ไม่คิดว่าชีวิตนี้ "กู" ต้องมาเป็นติวเตอร์หรือนี่ ! ย้อนกลับไปยังจำความรู้สึกที่ได้สอนฟิสิกส์แฟนครั้งแรก มันรู้สึกว่าสนุกที่ได้หาคำอธิบายให้คนอื่นเข้าใจ มีความสุขเวลาเห็นคนที่เราสอนทำข้อสอบได้คะแนนดี(รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ) เวลาต่อมาในช่วงที่เรียนพิเศษกับพี่นพ ตอนนั้นถือว่าเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ไอ้เราก็จัดว่าเป็นคนที่มีพื้นฐานการเรียนแย่มาก แต่ในตอนนั้นกลับฟื้นขึ้นมาเรียนได้ดีพอๆกับเพื่อนในเดอะซู (ชื่อที่เรียนพิเศษ) ได้มีโอกาสนั่งคุยกับแม่ของเพื่อนได้เล่าความรู้สึกของการที่เป็นเด็กคะแนนท้ายๆของห้องที่ได้พากเพียรจนมาเป็นเด็กคะแนนท๊อปของห้อง จนแม่ของเพื่อนรู้สึกอยากให้ลูกเขาเป็นอย่างโอ๊คบ้าง (หลังจากนั้นไม่กี่วันเลยให้ลูกเขาอีกคน เพื่อนโอ๊คมาตามให้ไปสอนพิเศษ) ไอ้งานสอนนี้มันเหมือนกับเป็นสิ่งที่ฟ้ามอบให้เลย (เหมือนเว่อ) แต่จริงๆ บ้านโอ๊คขัดสนมาก เงินในส่วนของงานสอนได้เอามาช่วยเติมเต็มเวลาทางบ้านมีปัญหาได้อย่างหวุดหวิดหลายครั้งมาก

output & input (การแสดงผลและการรับข้อมูล)

การแสดงผล คือ การสั่งให้คอมพิวเตอร์นำข้อมูลในหน่วยความจำ ไปแสดงผลในรูปแบบที่เรากำหนด ไม่ว่าจะเป็นการแสดงผลผ่านทางหน้าจอ ผ่านทางอุปกรณ์ต่างๆ เช่น เครื่องปริ้นส์ ก็เรียกว่าการแสดงผลเช่นกัน

การแสดงผลในโค้ดโปรแกรมภาษา C# สำหรับผู้เริ่มต้นจะเป็นการแสดงผลในรูปแบบของ Console หรือ ข้อความเพียงอย่างเดียว ซึ่งเป็นการปูพื้นฐานความเข้าใจที่ดีในการเขียนโปรแกรม เรามาดูโค้ดการแสดงผลในรูปแบบ Console กันเลยดีกว่าครับ

System.Console.WriteLine( parameter ) ;

โค้ดนี้จะเป็นการสั่งให้แสดงผลออกมาเป็นข้อความใน Console ซึ่งให้สังเกตุโค้ดให้ดีๆครับ มันมีที่มาที่ไป ในการนิยาม กล่าวคือ เราได้ทำการเรียก Namespace ชื่อ System จากนั้นคั่นด้วย "." และตามด้วย Class ที่ชื่อ Console คั่นด้วย "." ตามด้วยการเรียน เมธอด WriteLine() เพื่อใช้งานอีกที การเขียนโค้ดส่วนใหญ่เราจะอ้างอิงจากใหญ่ลงมาถึงส่วนเล็ก นั่นก็คือ Namespace > Class > Method ซึ่งอาจจะดูยาวเกินจำเป็น เราสามารถ กำหนดในส่วนหัวของโค้ดว่า using System ; เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องนิยามถึง Namespace กล่าวคือ โค้ดที่เราจะเขียนจะเหลือเพียง

Console.WriteLine( parameter ) ;

ซึ่งจะเป็นผลดีที่เราไม่ต้องเขียนโค้ดยาวๆ ไม่เพียงแต่ namespace System เท่านั้น เราสามารถอ้างอิง namespace อื่นๆได้อีก ด้วยเหตุผลเดียวกัน

ในตอนนี้ขอให้ความสำคัญในส่วนของผลลัพธ์ก่อนแล้วเราจะมาพูดถึงการนิยามโค้ดที่ถูกต้องกันในภายหลัง

การแสดงผลข้อความใน Console จะมี 2 แบบ

• Console.Write( ) ;
  เป็นการแสดงผลข้อความโดยจะไม่มีการเว้นบรรทัด หรือ cursor จะอยู่หลังข้อความที่โปรแกรมได้พิมพ์
  
• Console.WriteLine( ) ;
  เป็นการแสดงผลข้อความโดยจะมีการเว้นบรรทัด หรือ cursor จะเลื่อนไปอยู่บรรทัดใหม่
  
  

รูปแบบการใช้งานของโค้ดแสดงผล

Console.WriteLine( parameter ) ;
parameter ที่จะใส่เข้าไปจะมีอยู่ 2 แบบ คือ

- รูปแบบของ string โปรแกรมจะทำการแสดงผล string ที่เราพิมพ์เอาไว้ใน " " มาแสดงผล

Console.Write("Hello World!!");
เมื่อ Compile จะได้

Hello World!!

- เป็น object (ตัวแปร) เมื่อเราส่งค่าที่เป็น object ไปเพื่อแสดงผล โปรแกรมจะนำค่าของ object มาแสดงผล

int Number = 20 ;
Console.Write(Number) ;
เมื่อ Compile จะได้

20

Data Type Conversion การแปลงชนิดของข้อมูล.. !!!

ด้วยความที่ข้อมูลทุกชนิดเป็น object เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ภาษา C# เข้มเรื่องของชนิดของข้อมูลมาก ซึ่งก็หมายความว่า ข้อมูลต่างชนิดกัน เราไม่สามารถนำมากระทำการต่างๆได้ในบางกรณี ซึ่งในหัวข้อนี้จะบอกถึงวิธีการแปลงชนิดข้อมูล และรูปแบบการแปลงข้อมูลต่างๆ

• Implicit Conversion
  เป็นการแปลงชนิดข้อมูลที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ เกิดจากการที่เรานำข้อมูลชนิดเดียวกันหรือต่างกันมากระทำกันทางคณิตศาสตร์ แล้วผลลัพธ์ที่ได้เกินขอบเขตของชนิดข้อมูล โดยจะแปลงไปสู่ขนาดของข้อมูลที่ใหญ่กว่าเสมอ เช่น
  
  int number1 = 20 ;
  double number2 = 3.5 ;
  
  ** ข้อมูลชนิด int จะรับข้อมูลที่เป็นตัวเลขเฉพาะจำนวนเต็มเท่านั้น
  number1 + number2 จะมีค่าเท่ากับ 23.5 ในโค้ดส่วนนี้จะเป็นตัวอย่างการกระทำการทางคณิตศาสตร์ ซึ่งจะทำให้ข้อมูลที่ได้ ถูกแปลงไปเป็น double โดยอัตโนมัติ (เนื่องด้วย number2 เป็นชนิดตัวแปรที่ใหญ่กว่า number1) ดังนั้น ต้องนำชนิดตัวแปรที่มีขอบเขตครอบคลุมผลลัพธ์ที่ได้ด้วยเพื่อป้องกันการ error ของโปรแกรม
  
  double Result = number1 + number2 ; // จริงๆแล้วชนิดข้อมูลที่นำมารองรับไม่จำเป็นต้องเป็น double ก็ได้ เพียงแต่ขอให้รองรับกับผลลัพธ์ของ number1 + number2 ได้ก็พอ
  
  int Resule = number1 + number2 ; // ตัวอย่างของโค้ดที่ผิด จะทำให้โปรแกรม error เพราะเกินขอบเขตของตัวแปร integer
  
• Explicit Conversion
  การแปลงข้อมูลที่เราสามารถกำหนดให้เกิดความชัดเจน เช่น
  
  int number1 = 20 ;
  double number2 = 3.5 ;
  
  int Result = (int)(number1 + number2);
  ** จะเป็นการแปลง number1 + number2 เป็นข้อมูลชนิด int เพื่อที่จะทำให้ไม่เกินขอบเขตของตัวแปร Result ที่มารับ (ผลลัพธ์ ที่เป็นทศนิยมจะถูกปัดทำให้เกิดความคลาดเคลื่อนได้)
  
• การใช้ เมธอด Parse
  เป็นการแปลงข้อมูลชนิด string หรือข้อความเมื่อข้อความนั้นเป็นข้อความของตัวเลข เป็นข้อมูลชนิดตัวเลข (สามารถกำหนดเป็น int หรือ double ก็ได้) ตัวอย่างของโค้ด
  
  string Number = " 200" ; // 200 ในชนิดของ string ไม่สามารถนำไปคำนวณได้
  int ConvertNum = int.Parse(Number) ;
  ก็จะได้ตัวแปร ConvertNum ที่มีค่าเท่ากับ 200 สามารถนำไปใช้ในการคำนวณได้ต่อไป
  ** ส่วนใหญ่เราจะใช้ เมธอด Parse แปลงข้อมูล string ตัวเลข ที่รับมาจากการใส่ค่าของผู้ใช้โปรแกรม
  ** ในส่วนของ Parse(Number) Number จะถูกเรียกว่า argument หรือตัวแปรที่จะส่งค่าไปเพื่อแปลงเป็น string
  
  เช่น int InputNum = int.Parse(Console.ReadLine( )) ; // ซึ่งจะอธิบายต่อไปในส่วนของการรับค่า
  
• การใช้ เมธอด ToString
  เป็นการแปลงข้อมูลที่ทำหน้าที่ตรงกันข้ามกัน เมธอด Parse ซึ่งก็คือจะแปลงข้อมูลชนิดตัวเลข ไปเป็นข้อมูลชนิด string ซึ่งส่วนใหญ่จะแปลงไปเพื่อไปแสดงผลในรูปแบบต่างๆ ตัวอย่างโค้ดเช่น
  
  double ShirtCost = 599 ;
  string ShowCost = Convert.ToString(ShirtCost) ;
  ตัวแปร ShowCost จะมีค่าเป็น 599 ในชนิด string เพื่อที่จะนำไปแสดงผลต่อไป
  ** ในส่วนของ ToString(ShirtCost) ShirtCost จะถูกเรียกว่า argument หรือตัวแปรที่จะส่งค่าไปเพื่อแปลงเป็น string
  

Operator (สัญลักษณ์การดำเนินการ) 1#

Operation ในทางโปรแกรมมิ่ง คือ การกระทำการต่างๆกับตัวแปร และค่าคงที่ ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น การกำหนดค่า "=" การบวก ลบ คูณ และหาร ต่างๆ ซึ่งเราจะเรียกสัญลักษณ์ของการกระทำต่างๆ เช่น บวก ลบ คูณ หาร เท่ากับ และอื่นๆ ว่า
ตัวดำเนินการ "Operator" ซึ่งเราสามารถแบ่งตัวดำเนินการได้หลายประเภทดังนี้

• ตัวดำเนินการทางคณิตศาสตร์ ( Arithmetic Operator )
  1.) " + " เครื่องหมาย บวก ตัวอย่างการใช้งาน
  
  int a = 5 ;
  int b = 3 ;
  int c = a + b ;
  (ดังนั้น c = 8)
  
  2.) " - " เครื่องหมาย ลบ
  
  int a = 5 ;
  int b = 6 ;
  int c = b - a ;
  (ดังนั้น c = 1)
  
  3.) " * " เครื่องหมาย คูณ
  
  int a = 5 ;
  int b = 2 ;
  int c = a * b ;
  ( c = 10 )
  
  4.) " / " เครื่องหมายการ หาร
  
  int a = 6 ;
  int b = 3 ;
  int c = a/b ;
  ( c = 2 )
  
  5.) " % " เครื่องหมายการ หารเอาเศษ
  
  int a = 3 ;
  int b = 2 ;
  int c = a%b ;
  ( c = 1 ) (ค่า c จะเป็นเศษของการหาร)
  
  ขั้นตอนการคำนวณของคอมพิวเตอร์ในตัวดำเนินการทางคณิตศาสตร์ (สิ่งที่จะเรียงลำดับต่อไปนี้ จะเป็นสิ่งที่คอมพิวเตอร์จะให้ความสำคัญ หรือทำงานก่อนลำดับถัดไป)
  1. วงเล็บ " ( " , " ) " ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม คอมพิวเตอร์จะทำการคำนวณในวงเล็บให้เสร็จก่อนดำเนินการต่อไป
  2. การคูณ และ การหาร (*), (/) นับจากซ้ายไปขวา เจอเครื่องหมายใด (คูณ หรือ หาร) ก็จะทำก่อน
  3. การบวก และ ลบ (+), (-) จากซ้ายไปขวาเช่นกัน เจอเครื่องหมายใด (บวก หรือ ลบ) ก็จะทำก่อน
  
  มาดูตัวอย่างกันซักหน่อยเพื่อความเข้าใจ
  10/5 + (6+1*12)/2 = ?
  ตอบ 11 ครับ
  ขั้นแรกให้ทำในวงเล็บก่อนครับ โดยในวงเล็บให้ทำเครื่องหมายคูณก่อน จะได้ (6+12) จากนั้นพอคำนวณในวงเล็บเสร็จเราจะได้ 10/5 + 18/2 จากนั้น ในทำการหารจากซ้ายไปขวา (เจออันไหนทำก่อน) จะได้ 2 + 9 = 11 นั่นคือคำตอบ
  
  
• ตัวดำเนินการในการกำหนดค่า ( Assignment Operator )
  เป็นสัญลักษณ์ในการป้อนค่าต่างๆให้กับตัวแปรเพื่อที่จะเก็บค่านำไปประมวลผลต่อ
  
  1. " = " ทำหน้าที่นำ ค่า/ข้อความ จากฝั่งขวาของ "=" ใส่ในตัวแปรที่อยู่ฝั่งซ้ายของ "=" เช่น
  int c = 12 ; // เป็นการป้อนค่า 12 ให้กับตัวแปร c
  string text = "hello" ; // เป็นการป้อนข้อความ hello ให้ตัวแปร text
  
  2. " += " ทำหน้าที่ บวก ค่าเดิมของตัวแปรฝั่งซ้ายกับ ค่า/ข้อความ ทางฝั่งขวา ก่อนจะรับค่าเข้ามาอีกทีหนึ่ง เช่น
  int a = 3 ; // กำหนดค่าเริ่มต้นให้ a เท่ากับ 3 ;
  a += 6 ; // มีความหมายเหมือนกับ a = a+6
  (ดังนั้น a = 9)
  
  3. " -= " ทำหน้าที่ ลบ ค่าเดิมของตัวแปรฝั่งซ้ายกับ ค่า/ข้อความ ทางฝั่งขวา ก่อนจะรับค่าเข้ามาอีกทีหนึ่ง เช่น
  int b = 6;
  b -= 3 ; // มีความหมายเหมือนกับ b = b-3
  (b = 3)
  
  4. " *= " ทำหน้าที่ คูณ ค่าเดิมของตัวแปรฝั่งซ้ายกับ ค่า/ข้อความ ทางฝั่งขวา ก่อนจะรับค่าเข้ามาอีกทีหนึ่ง เช่น
  int x = 10 ;
  x *= 2 ; // มีความหมายเหมือนกับ x = x*2
  ( x = 20 )
  
  5. " /= " ทำหน้าที่ หาร ค่าเดิมของตัวแปรฝั่งซ้ายกับ ค่า/ข้อความ ทางฝั่งขวา ก่อนจะรับค่าเข้ามาอีกทีหนึ่ง เช่น
  int y = 20 ;
  y /= 2 ; // มีความหมายเหมือนกับ y = y*2
  ( y = 10 )
  
  6. " %= " ทำหน้าที่ หารเอาเศษ ค่าเดิมของตัวแปรฝั่งซ้ายกับ ค่า/ข้อความ ทางฝั่งขวา ก่อนจะรับค่าเศษเข้ามาอีกทีหนึ่ง เช่น
  int g = 20 ;
  g %= 6 ; // มีความหมายเหมือนกับ g = g % 6
  ( g = 2 )